Vandaag gewerkt aan de eindtekst van het boek dat ik maak met Bert van Ravenhorst met de titel "Bezuinigen en ontwikkelen", dat P&O binnen gemeenten handreikingen biedt om een bijdrage te leveren aan veranderingen binnen gemeenten, zoals bezuinigingen en organisatieveranderingen. Het boek komt waarschijnlijk in december uit en wordt uitgegeven bij de Bestuursacademie. We zoeken nog een goede gelegenheid om het eerste boek uit te reiken. Heeft u een idee?

 Vandaag gewerkt aan de eindtekst van het boek dat ik maak met Bert van Ravenhorst met de titel "Bezuinigen en ontwikkelen", dat P&O binnen gemeenten handreikingen biedt om een bijdrage te leveren aan veranderingen binnen gemeenten, zoals bezuinigingen en organisatieveranderingen. Het boek komt waarschijnlijk in december uit en wordt uitgegeven bij de Bestuursacademie. We zoeken nog een goede gelegenheid om het eerste boek uit te reiken. Heeft u een idee?

Vandaag weer het ritueel van Prinsjesdag; weliswaar met een demissionair kabinet maar wel met de bekende thema’s: economische crisis, sociale samenhang, veiligheid en… vergrijzing.

Elke keer komt naar voren dat we langer moeten doorwerken omdat anders de sociale zekerheid en de pensioenen onbetaalbaar worden. En er zijn te weinig mensen om zorg te verlenen, onderwijs te geven en de economie draaiende te houden.

Mijn idee is dat de noodzaak om op korte termijn maatregelen te nemen botst met de lange tijd die nodig is om de wetgeving aan te passen om de pensioenleeftijd te verhogen. De pensioenleeftijd vanaf 2020 is wat mij betreft te laat. We zouden een voorbeeld kunnen nemen aan Duitsland waar al een aantal jaren jaarlijks de pensioenleeftijd met een maand verschuift.

Het is de komende jaren dat mensen langer doorwerken en gezien de gezondheid van de meeste 60-plussers hoeft dat op zich geen probleem te zijn. Betaald werken moet dan wel een onderdeel zijn van een ontwikkelplan van 60-plussers (voor én na pensioen). Werkgevers moeten tegelijkertijd de organisatie van het werk meer inrichten op de kwaliteiten van senioren: spreiding van werkdruk, benutting van de expertise van 60-plussers in productieprocessen, etc. Op al deze punten is er nog veel werk te verrichten! 

Vandaag weer het ritueel van Prinsjesdag; weliswaar met een demissionair kabinet maar wel met de bekende thema’s: economische crisis, sociale samenhang, veiligheid en… vergrijzing.

Elke keer komt naar voren dat we langer moeten doorwerken omdat anders de sociale zekerheid en de pensioenen onbetaalbaar worden. En er zijn te weinig mensen om zorg te verlenen, onderwijs te geven en de economie draaiende te houden.

Mijn idee is dat de noodzaak om op korte termijn maatregelen te nemen botst met de lange tijd die nodig is om de wetgeving aan te passen om de pensioenleeftijd te verhogen. De pensioenleeftijd vanaf 2020 is wat mij betreft te laat. We zouden een voorbeeld kunnen nemen aan Duitsland waar al een aantal jaren jaarlijks de pensioenleeftijd met een maand verschuift.

Het is de komende jaren dat mensen langer doorwerken en gezien de gezondheid van de meeste 60-plussers hoeft dat op zich geen probleem te zijn. Betaald werken moet dan wel een onderdeel zijn van een ontwikkelplan van 60-plussers (voor én na pensioen). Werkgevers moeten tegelijkertijd de organisatie van het werk meer inrichten op de kwaliteiten van senioren: spreiding van werkdruk, benutting van de expertise van 60-plussers in productieprocessen, etc. Op al deze punten is er nog veel werk te verrichten! 

We hebben wel een geluk gehad, dat we toch Japan uit mochten van de luchtvaartauthoriteiten. Er is een tijd geweest, dat er niemand Japan in mocht, nu leek het wel of er niemand uit mocht. Sommigen zitten er nu nog. Telkens waren alle vluchten geannuleerd. Zelfs op de ochtend van ons geplande vertrek werd er nog een vlucht geschrapt. Hebben die IJslanders eerst ons geld afgepakt en dan nu…. Maar we hadden geluk; we konden wel niet inchecken, maar geannuleerd werd er ook niet. Natuurlijk na een uur vertraging konden we vertrekken en de bestemming was onzeker. De route was de zuidelijke over Korea, China, Rusland, Turkije, De Balkan, Itali"e en zo Frankrijk in. En toch naar Parijs, hoera! Zestien uur vliegen, we wisten niet of we dat konden uithouden in zo'n klein stoeltje… Gelukkig had Kees de luchtvaartauthoriteiten een document laten ondertekenen, dat Amsterdam onze eindbestemming was en dat leverde ons een gratis overnachting met diner en ontbijt op aan de voet aan de Eiffeltoren. Maar helaas de keuken was dicht (en het hotel was toch dicht bij het vliegveld). En of er de volgende dag op Amsterdam zou worden gevlogen….? Gelukkig  hadden we 's-morgens de eerste vlucht op Amsterdam en waren daar al voor negen uur, toen het er nog niet zo durrk was als de kranten 's-avonds zouden schrijven. Dan naar huis en met de superintercity (bestaat die echt? ja, die bestaat echt) en dan met lijn 4. Kees had wel een moorkop verdiend. We zullen eens bekijken of we nog tot een eindoordeel kunnen komen na deze prachtige vakantiereis.

We hebben wel een geluk gehad, dat we toch Japan uit mochten van de luchtvaartauthoriteiten. Er is een tijd geweest, dat er niemand Japan in mocht, nu leek het wel of er niemand uit mocht. Sommigen zitten er nu nog. Telkens waren alle vluchten geannuleerd. Zelfs op de ochtend van ons geplande vertrek werd er nog een vlucht geschrapt. Hebben die IJslanders eerst ons geld afgepakt en dan nu…. Maar we hadden geluk; we konden wel niet inchecken, maar geannuleerd werd er ook niet. Natuurlijk na een uur vertraging konden we vertrekken en de bestemming was onzeker. De route was de zuidelijke over Korea, China, Rusland, Turkije, De Balkan, Itali"e en zo Frankrijk in. En toch naar Parijs, hoera! Zestien uur vliegen, we wisten niet of we dat konden uithouden in zo'n klein stoeltje… Gelukkig had Kees de luchtvaartauthoriteiten een document laten ondertekenen, dat Amsterdam onze eindbestemming was en dat leverde ons een gratis overnachting met diner en ontbijt op aan de voet aan de Eiffeltoren. Maar helaas de keuken was dicht (en het hotel was toch dicht bij het vliegveld). En of er de volgende dag op Amsterdam zou worden gevlogen….? Gelukkig  hadden we 's-morgens de eerste vlucht op Amsterdam en waren daar al voor negen uur, toen het er nog niet zo durrk was als de kranten 's-avonds zouden schrijven. Dan naar huis en met de superintercity (bestaat die echt? ja, die bestaat echt) en dan met lijn 4. Kees had wel een moorkop verdiend. We zullen eens bekijken of we nog tot een eindoordeel kunnen komen na deze prachtige vakantiereis.

Vandaag hebben we geprobeerd informatie te verzamelen over onze terug reis. De vlucht Af 275 is niet geannuleerd maar online check in is niet mogelijk. Dus dan morgen toch maar naar de luchthaven en kijken of ie vliegt en of we mee kunnen. We zijn benieuwd.

We hebben we zin om terug te gaan. Gisteren zagen we een documentaire over Dordrecht, Gouda, Breda en Zeeland op de Japanse TV. We kregen zo’n trek in Goudse kaas……

Groeten, Kees en Wim

Vandaag hebben we geprobeerd informatie te verzamelen over onze terug reis. De vlucht Af 275 is niet geannuleerd maar online check in is niet mogelijk. Dus dan morgen toch maar naar de luchthaven en kijken of ie vliegt en of we mee kunnen. We zijn benieuwd.

We hebben we zin om terug te gaan. Gisteren zagen we een documentaire over Dordrecht, Gouda, Breda en Zeeland op de Japanse TV. We kregen zo’n trek in Goudse kaas……

Groeten, Kees en Wim

De laatste tijd weinig mogelijkheden voor internet gehad. Eergisteren waren we in Takayama. Het is een erg leuk klein plaatsje in de Japanse alpen, waar de traditionele bouw bewaard is gebleven. Er is hier tweemaal per jaar een festival met plusminus een miljoen bezoekers maar dat hebben we gelukkig gemist. De praalwagens misten we ook met de bijbehorende optocht en dat was wel jammer. Gelukkig staan die in een museum te pronk en dat maakt weer wat goed.

Gisteren hebben we een bustocht gemaakt over de Japanse alpen waar nog verse sneeuw lag. We kwamen in Matsumoto waar we in een traditionele Ryokan geslapen hebben, op matjes. De tijd had niet stil gestaan en dus was er wel tv op de kamer, maar het ontbijt was wel traditioneel: vis, soep, rijst, zeewier eieromelet en sperziebonen met sesamzaadjes en natuurlijk groene thee. Er is daar een kasteel dat prachtig gelegen in de zon lag te wachten op ons bezoek op de zondagmorgen. ‘s Middags per trein doorgereden naar Kofu, waar we geprobeerd hebben de Fuji te beklimmen. Het bleek verder weg dan we dachten en we besloten uiteindelijk een foto te maken. Maar ook dat is nog moeilijker dan gedacht.

Morgen gaan we terug naar Tokyo om dan te kijken hoe we weer terug naar Nederland kunnen komen. De Engelstalige Japan Times staat vol met onheilsberichten over de stofwolk boven Europa. Dus dat wordt nog wat…. Reken allen niet te vast op onze geplande terugkeer. Misschien moeten we via Rome of Madrid of via Hawaii, wie weet….. Morgen laten we hier nog wel een berichtje achter. Dank voor het medeleven.

De laatste tijd weinig mogelijkheden voor internet gehad. Eergisteren waren we in Takayama. Het is een erg leuk klein plaatsje in de Japanse alpen, waar de traditionele bouw bewaard is gebleven. Er is hier tweemaal per jaar een festival met plusminus een miljoen bezoekers maar dat hebben we gelukkig gemist. De praalwagens misten we ook met de bijbehorende optocht en dat was wel jammer. Gelukkig staan die in een museum te pronk en dat maakt weer wat goed.

Gisteren hebben we een bustocht gemaakt over de Japanse alpen waar nog verse sneeuw lag. We kwamen in Matsumoto waar we in een traditionele Ryokan geslapen hebben, op matjes. De tijd had niet stil gestaan en dus was er wel tv op de kamer, maar het ontbijt was wel traditioneel: vis, soep, rijst, zeewier eieromelet en sperziebonen met sesamzaadjes en natuurlijk groene thee. Er is daar een kasteel dat prachtig gelegen in de zon lag te wachten op ons bezoek op de zondagmorgen. ‘s Middags per trein doorgereden naar Kofu, waar we geprobeerd hebben de Fuji te beklimmen. Het bleek verder weg dan we dachten en we besloten uiteindelijk een foto te maken. Maar ook dat is nog moeilijker dan gedacht.

Morgen gaan we terug naar Tokyo om dan te kijken hoe we weer terug naar Nederland kunnen komen. De Engelstalige Japan Times staat vol met onheilsberichten over de stofwolk boven Europa. Dus dat wordt nog wat…. Reken allen niet te vast op onze geplande terugkeer. Misschien moeten we via Rome of Madrid of via Hawaii, wie weet….. Morgen laten we hier nog wel een berichtje achter. Dank voor het medeleven.